Autofocus – rodzaje i techniki AF
Autofocus (AF) to technika automatycznego ustawiania ostrości w aparatach fotograficznych. Istnieją różne rodzaje autofocusu, takie jak AF pasywny…
Autofocus (AF) to technika automatycznego ustawiania ostrości w aparatach fotograficznych. Istnieją różne rodzaje autofocusu, takie jak AF pasywny…
Śledząca ostrość, znana jako AF-C (Continuous AF), to technika używana w fotografii do uchwycenia szybkich obiektów w ruchu. Dzięki niej fotografowie…
Bokeh to estetyczne rozmycie tła w fotografii, które dodaje głębi i artystycznego wyrazu zdjęciom. Aby uzyskać efekt bokeh, należy kontrolować…
Punkty AF (autofocus) to kluczowe elementy w aparatach fotograficznych, które umożliwiają precyzyjne ustawienie ostrości na wybranym obiekcie. Aby…
Głębia ostrości (DOF) to kluczowy element fotografii, który decyduje o tym, które części obrazu są ostre, a które rozmyte. Kontrolowanie głębi…
Hiperfokalna odległość w fotografii krajobrazowej – CodzienneFoto – Projekt 365 Wstajesz przed świtem, żeby zdążyć na wschód słońca nad…
Ręczne ustawianie ostrości – kiedy i jak? Siedemdziesiąt procent zdjęć odrzuconych przez fotografów podczas selekcji ma jeden wspólny…
Nocna fotografia uliczna to fascynująca dziedzina, która pozwala uchwycić miasto w zupełnie innym świetle. Kluczem do udanych zdjęć nocnych jest…
Focus stacking to technika łączenia kilku zdjęć o różnej ostrości, co pozwala na uzyskanie pełnej ostrości w fotografii makro. Dzięki tej metodzie…
Dlaczego na portrecie ostre są uszy, a oczy lekko miękkie, choć aparat potwierdził ustawienie ostrości? Najczęściej winny jest wybrany punkt AF albo zbyt płytka głębia ostrości przy szeroko otwartej przysłonie. W tej kategorii wyjaśniamy, jak działają tryby autofokusa, jak wybierać pole ostrości i jak panować nad strefą ostrości w portrecie, makro i krajobrazie.
Głębia ostrości zależy od przysłony, ogniskowej i odległości od obiektu. Otwarcie przysłony, dłuższa ogniskowa i podejście bliżej zmniejszają strefę ostrości, a przymknięcie i odsunięcie się ją powiększają. Przy makro strefa bywa tak płytka, że fotografowie składają kilka zdjęć z przesuniętą ostrością w jedno. Tę technikę nazywa się focus stackingiem. Odległość hiperfokalna to z kolei ustawienie, przy którym ostre jest wszystko od połowy tej odległości aż po horyzont, co przydaje się w krajobrazie.
Tryb autofokusa dobierasz do tego, czy obiekt się porusza:
Nowsze aparaty rozpoznają oczy ludzi i zwierząt, co ułatwia portret przy otwartej przysłonie. Mimo to sprawdzaj powiększony podgląd po pierwszym ujęciu, bo detekcja oka czasem łapie oprawki okularów albo rzęsy zamiast źrenicy. W portrecie wybierz pojedynczy punkt AF i ustaw go na oku bliższym obiektywu. Przy grupie osób przymknij przysłonę do f/5.6 lub f/8, żeby wszystkie twarze znalazły się w strefie ostrości.
Po każdej ważnej serii powiększ jedno zdjęcie na ekranie aparatu do 100% i obejrzyj oczy lub główny detal. Ta chwila pozwala powtórzyć ujęcie, zanim model odejdzie albo światło się zmieni. Przy portretach patrz przede wszystkim na oko bliższe aparatu. Więcej ćwiczeń znajdziesz we wpisach o ostrości i głębi ostrości powyżej.