Przejdź do treści

Codzienne Foto

Projekt 365

Kategoria: Retusz portretowy

Na czym polega dobry retusz portretowy?

Wiele osób kojarzy retusz z wygładzaniem skóry do efektu plastiku. Dobry retusz portretowy usuwa przypadkowe niedoskonałości, takie jak pryszcz czy zaczerwienienie, a zostawia fakturę skóry, zmarszczki mimiczne i cechy, dzięki którym twarz pozostaje rozpoznawalna. W tej kategorii pokazujemy techniki retuszu krok po kroku, od punktowego usuwania skaz po pracę ze światłem i cieniem na twarzy. Omawiamy też retusz oczu, włosów i zębów, gdzie przesada najszybciej zdradza edycję.

Podstawą są dwie metody. Separacja częstotliwości dzieli zdjęcie na warstwę koloru i warstwę faktury, dzięki czemu wyrównasz przebarwienia bez rozmywania porów. Dodge and burn, czyli selektywne rozjaśnianie i przyciemnianie, pozwala wyrównać nierówności skóry i podkreślić kształt twarzy bez zmiany jej rysów. Obie techniki wymagają czasu, więc przy dużych sesjach wiele osób dokładnie retuszuje tylko zdjęcia wybrane do portfolio lub druku.

Jak zachować naturalny wygląd twarzy?

Kilka zasad pomaga uniknąć efektu przerobionego zdjęcia:

  • usuwaj to, co zniknie za tydzień, i zostawiaj to, co jest stałą cechą osoby, np. pieprzyki;
  • pracuj przy powiększeniu 100%, lecz oceniaj efekt na widoku całej twarzy;
  • zmniejsz krycie warstwy retuszu, gdy skóra zaczyna wyglądać na zbyt gładką;
  • nie zmieniaj kształtu ciała ani twarzy bez wyraźnej prośby osoby na zdjęciu.

Zakres retuszu ustal z klientem przed sesją. Jedna osoba oczekuje delikatnej korekty, inna wygładzenia zmarszczek, a jeszcze inna chce wyglądać dokładnie tak jak w lustrze. Krótka rozmowa i dwa przykładowe zdjęcia z różnym poziomem retuszu oszczędzają poprawek i nieporozumień po oddaniu galerii.

Porównaj retusz z oryginałem obok siebie

Po zakończeniu pracy ustaw wersję przed i po retuszu obok siebie i przełączaj je co kilka sekund. Jeśli pierwszą rzeczą, którą zauważasz, jest sama edycja, cofnij część zmian. Wpisy o retuszu portretowym powyżej pokażą, jak osiągnąć efekt, którego widz nie zauważa. Zapisz, które narzędzie wymagało najwięcej cofnięć, i poćwicz je na kolejnym portrecie.